Tuesday, May 19, 2015

பயணம் - இரவின் அழகு

அலையலையாய் நெளிந்து நீள்கிறது இருட்டு. இடையிடயே நெய்யப்பட்ட ஜர்தோசிக்கற்களாய் வெண்குழல் விளக்குகள்.

இந்த அழகைக் கிழித்தபடி என்னோடு முன்னும் பின்னும் எதிருமாய் பளிச்சென பல்காட்டிச்செல்லும் இரண்டு மூன்று நான்கு சக்கரங்கள்.

வாழ்வின் தவிர்க்க முடியா அவலங்களை நினைவுறுத்துகிறது மங்கிய வெளிச்சத்தில் புன்னகைக்கும் சாலைகள்

இருளையும் பகலையும் ஒன்று போல் உணர்ந்தபடி தனித்திருக்கும் நெடுஞ்சாலையோர மரங்களில் கூட்டமாய் இரைந்தபடி கூடடையும் புள்ளினம். நம் மன எண்ணங்களைப் போல

நீண்ட நெடுஞ்சாலைகளின் அழைப்பை மறுதலிக்க முடிவதேயில்லை. நாடோடிகளின் மனதை ஒத்து சாலைகளில் கால் பதிக்க காரணங்களைத் தேடியலையும் மனதையும் மறைக்க வேண்டிய தேவையற்று ஒப்புக்கொள்வதில் இருக்கும் நேர்மையைக் கொண்டு வாழ்வை பிணைத்திருக்கும் சங்கிலிகளின் கண்ணிகளை என்னால் குறைத்துக் கொள்ள முடிகிறது. smile emoticon

மரணம்

சிவப்பும் மஞ்சளும் வெள்ளையும் பச்சையுமாய் வழியெங்கும் நாரோடும் இன்றியும் இறைந்து கிடக்கிறது பூக்கள்.

தள்ளாடியபடி நடமிட்டும் நடந்தும் செல்லும் பல ஜோடிக்கால்கள்.
தாளம் தப்பியும் தவறாதும் ஒலிக்கும் தாரை தப்பட்டைகள்.
...
இவைநடுவே அசையும் பல்லக்கில் சலனமற்றுச் செல்கிறது உடல் ...
வாழ்வின் அத்தனை சூத்திரங்களையும் சொல்லாமல் சொல்லியபடி.

நடுநிலைவாதமும் நாகரீகமும்

ஒரு விஷயம் நடக்கும் பொழுது அல்லது அறிந்து கொள்ள நேரும்பொழுது நம்முடையை உள்மனசின் கூற்றுப்படி இது நல்லது கெட்டது என்று இரண்டாகப் பிரிப்போம்.
 
நல்லதை எப்படி வேடுமானாலும் ட்ரீட் பண்ணலாம் – எழுதலாம் எழுதாமல் விடலாம் அவரவர்கள் இஷ்டம்.
ஆனால் கெட்டதை எழுதாமல் விட்டுவிடுவோம். அது மட்டுமே நமக்கான தெரிவாக இருக்கவேண்டும். அப்பொழுதுதான் அதைக் குறித்த மேலதிக ஆர்வத்தை நாம் கிளறாமல் இருக்க உதவும்.


சமிபத்திய சில கெட்டதுகளை எடுத்துக் கொள்ளலாம், அது என்ன வென்று பட்டியல் போட்டு நானும் அந்த வட்டத்துக்கு பங்களிக்கும் ஆர்வமில்லை. ஒரு சிலருக்கு மட்டுமே தெரிந்திருக்கக் கூடிய சாத்தியக்கூறுகள் உள்ள செய்தியை அதைக் குறித்து நடுநிலையாகவோ, எதிர்த்தோ ஆதரித்தோ கொந்தளித்தோ பேசுவதின் மூலம் நாம் இன்னமும் அதைக்குறித்து அறிந்து கொள்ளாத மேலதிகப் பேருக்கு அந்த செய்தியை கொண்டு செல்கிறோம் என்று புரிதில் அவசியம்.

வாசிக்கும் ஒரு சிலர் அதைக் கடந்து செல்லலாம் மேலும் சிலர் அது என்ன என்று அறிந்து கொள்ள ஆர்வம் காட்டலாம். அறிந்த பின் சரி/தவறென்று அவர்கள் வட்டத்தில் அவர்கள் விவாதிக்கலாம். ஆக நாம் அந்த செய்தியை கடத்தும் காரணிகளில் ஒன்றாகிறோம்.
இதுவும் வணிகப் பத்திரிகைகள் செய்யும் மலிவான விளம்பர உத்திகளில் ஒன்றுதான். நான் மிகவும் விரும்பும் மதிக்கும் சில பதிவர்கள் கூட இத்தகைய அறச்சீற்றத்திற்கு ஆள்படுவதைக் காணும் பொது இதைச் சொல்லத் தோன்றியது.

சமுகத்தில் நடக்கூடிய இத்தகைய வளர்சிதை மாற்றங்கள் தவிர்க்க முடியாதது அவரவர்கள் தங்களுக்குத் தெரிந்தபடி அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்வார்கள் இதில் நம் பங்கு ஏதுமில்லை unless we are part of those incident.

இத்தகைய விஷயங்களைத் தொடும் முன் இந்த எழுத்து அந்தப் பிரச்சனையின் மையப்புள்ளியை ஒரு நெல் முனையளவாவது நல்லதை நோக்கி நகற்ற கூடிய ஆற்றல் உள்ளதாக இருந்தால் மட்டுமே எழுதலாம் என்பது ஏன் கருத்து.

இல்லை சமூக விழிப்புணர்வு, நான்தான் மொரேல் டீச்சர், அவலங்களைக் குறித்து பேசியே ஆகவேண்டும் இல்லன்னா நீ சுயநலவாதி இப்படில்லாம் சொல்றிங்கன்ன இது உங்களுக்கான பதிவல்ல நட்புகளே (சேது - விக்ரம் ஸ்டைல் மனசுள் வந்தது smile emoticon ).

வாசிப்பு - ஜென் புரிதல்கள்

இந்த விசித்ரமான மனதிற்கு எப்போதும் உரைகல் தேவைப்படுகிறது. பரீட்சைகளின் முடிவுகளில் திருப்தியுறும் இந்த எளிய மனதை கண்டு நகைக்கிறது உள்ளுறங்கும் முதிய மனம். ஆனாலும் கற்றுக் கொள்வதை உரசிப்பார்ப்பத்தில் களிப்புறுகிறது புத்தி.

நான் நிகழ்வுகளில் என் கேள்வியை ஏற்றிக் கொள்கிறேனா இல்லை கேள்விக்குப் பின் நிகழ்வுகளை கோர்த்துக் கொள்கிறேனா என இப்போதெல்லாம் என்னை நானே விசாரித்துக் கொள்கிறேன்.
சிறிது நாட்களுக்கு முன் ஜென் பற்றிய ஒரு விட்டேத்தி மனநிலை கைக் கொண்டது. ஆனாலும் மனம் அதை ஒரு மூலை...யில் ஒதுக்கி விட்டு தன் பாடலை இசைத்துக்கொண்டு தானிருந்தது.

கையிலிருந்த மொழிபெயர்ப்பு புத்தகம் முடிந்ததும் அலுவலுக்கு கிளம்பும் அவசரத்தில் படிக்க வேண்டிய புத்தகங்களின் தொகுப்பில் இருந்து ஒரு புத்தகத்தை உருவிச் சென்றது கை. பொதுவில் அவ்வப்போதைய மனநிலைக்கு தக்கவாறு தெரிந்தெடுப்பதே வழக்கம். இன்றைய நிகழ்ச்சி எனக்கே ஒரு வழமை மீறிய செயலாகப்பட்டாலும் காலமின்மை உந்தித்தள்ள மனதின் வியப்புக்குறியை புறந்தள்ளினேன்.
வாசிக்க ஆரம்பித்த பொழுது என் மனம் நின்று மீண்டும் ஓடத் துவங்கியது.

அது சத்குரு ஜக்கி அவர்களின். ஜென் கதைகளின் தொகுப்பு. ஒரு கதை பின் அதற்கான விளக்கம்/புரிதல் என்றபடி செல்லும் புத்தகம். இது வரையில் இது போன்ற ஒன்றை வாசித்ததில்லை.

ஒரு சில கதைகளுக்குப்பின் மனம் நான் முதலில் எழுதிய வரிகளுக்குள் சிக்கிக் கொண்டது. ஒவ்வொரு கதைகளுக்குப் பின்னும் அதனுடனான என் புரிதலை தேர்வு எழுதும் மாணவியின் மனநிலையோடு ஆராய்ந்து விட்டு அவரது விளக்கத்தை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்....
கதைகளின் முடிவில்.. முதல் இரண்டு பத்திகளை மீண்டும் வாசித்துக்கொள்ளலாம் பொறுமையிருந்தால்.

நம் கேள்விக்கான ஒவ்வொரு பதிலையும் பிரபஞ்சத்திலிருந்து உணர்ந்து கொள்வதொன்றே நாம் செய்ய வேண்டியது என மீண்டும் மனதிலிருத்திக்கொள்ளும் தருணம் இது.
‪
#‎ஜன்னல்‬ - தங்கத்தாமரை பதிப்பகம் - ஜக்கி வாசுதேவ் - எழுத்தாக்கம் சுபா.

வெளிப்பாடு - உணர்வுக்குவியல்

கடலில் ஆழம் செல்லச் செல்ல அலையடிப்பதில்லை. அலையாடலில் களிகொண்ட மச்சம் விருந்தாகும் என்பதும் உண்மை.

மெளனம் மிக மெதுவாக உள்ளூருகிறது ஆனால் ஆழத்தில் சென்றமர்ந்து விடுகிறது

வெற்றி என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல, சந்தோஷம் மற்றும் மவுனம் என்பதும்.

எதனுள்ளும் பற்றியிருக்காத ஒரு முனை அகத்துள்ளே தனித்து இயங்குகிறது. அது தன் ஒவ்வொரு அசைவிலும் உண்டு செரிக்கிறது எஞ்சிய மனதின் அத்தனை அடுக்குகளையும்.

உன் மூடிய கண்களுக்குள் என் முகம் தெரிகிறதா. கேட்டு கேட்டுச் சலித்து விட்டேன் இல்லையென்றாவது சொல்லிவிடு. நான் கேள்வியை மாற்றிக் கேட்கிறேன் உன் உண்மையை வெளிக்கொணர.

நான் கவிதையோ, கதையோ இல்லை கருத்தோ எழுதித் தொலைக்கிறேன்.
ஏனெனில் என் கைவசம் நேரமும் முகநூலும் இருக்கிறது.

ஏதோ ஒரு கணத்தில் கடந்து சென்று விடுகிறேன் உன்னிடம் பேசத்தோன்றும் விழைவை.
பின் அதைக் கவிதை எழுதி கரைத்தும் விடுகிறேன். எனக்குள் சொற்கள் மீதமிருக்கும் வரை நமக்குள் சொல்லாடல் இல்லை. சொல்லழியும் நாளுமுண்டு நினைவில் கொள்

கையிலிருக்கும் கோப்பையில் மிதக்கும் திரவத்திற்கு ஒப்பானதானது புத்தகங்கள். மெல்ல மிடறு விழுங்கி சுவை நரம்பின் கடைசி வாசலைத் தாண்டும் பொது உணறும் சுவைக்கு ஒப்பானது வாழ்க்கை. உள்ளிறங்கி ஊணுடன் முயங்கி வெளிப்படும் உணர்வினுக்கொப்பானது இசை.
தேர்ந்தெடுப்பதை மட்டுமே தெரிந்தெடுக்கமுடியும் என்ற உண்மையை உணர்ந்து கொள்வது வரை கசப்போ, இனிப்போ, புளிப்போ வாழ்வை கடந்துதானகவேண்டும்

ஆத்ம விசாரம்

உண்டு உறங்கி உண்டு உறங்கி, இடையிடையே சமைத்து, அலைபேசி, தொலைபேசி, முகமன் கூறி, சண்டையிட்டு, கண்ணீர் விட்டு, கவலைப்பட்டு, கருணைகற்று, கற்பித்து, வாசித்து, அதை வாந்தி எடுத்து, கணணி தட்டி.....
இத்தனையும் செய்வது யாரென்று தனிமையில் ஒடுங்கி நோக்கும் சிறு குரங்கின் மன நிலை அறிவாருண்டோ???

வாசிப்பு - விகசிப்புகள்

"+++“சிந்தனையை தேவையில்லை என்று சொல்வது எப்படி? அவை நிகழ்ந்துகொண்டேதான் இருக்கும். இந்த மணல்காற்றைப்போல. கண்ணுக்குப்பட்ட அனைத்துடனும் மோதிக்கொண்டிருக்கும். ஆனால் மெய்மை என்பது அவற்றால் தீண்டப்படுவதா என்றுதான் எனக்கு ஐயமாக இருக்கிறது?” “அவை பொய் என்கிறீர்களா?” என்று இளநாகன் கேட்டான்.
“பொய் என்று சொல்லமாட்டேன். மெய்யின் துளிகள் அவை. ஒரு துளி மெய் கையில் கிடைத்ததும் மானுடர் குதித்துக்கொண்டாட்டமிடுகிறார்கள். அதைக்கொண்டு எஞ்சிய மெய்யை அறிந்துவிடலாமென எண்ணுகிறார்கள். ஆனால் எஞ்சிய மெய் அதற்கு மாற்றானதாகவே எதிரே வருகிறது. எனவே எஞ்சியவற்றை மறுப்பதில் ஈடுபடுகிறார்க்ள். அவர்களின் ஞானம் தேங்கி அகங்காரம் பேருருவம்கொள்ளத் தொடங்குகிறது” என்றார் அருணர். “மெய்மை என்பது மாற்றிலாததாக, முழுமையானதாக இருக்கும். அதை அறிந்தவனுக்கு விவாதிக்க ஏதுமிருக்காது என்றே எண்ணுகிறேன்.”+++++++++


வெண்முரசு - வண்ணக்கடல் - ஜெயமோகன்

எதை நெஞ்சிலிருத்த மனம் தவிப்புக் கொள்கிறதே அதுவே சத்தியம். எந்த வார்த்தைகளை எழுத்தெழுத்தாக மென்று விழுங்கும் பொது மனம் விகசித்து தவித்தெழுகிறதோ அதுவே கல்வி. எதை மனம் கேள்விகளற்று உள்வாங்கிக் கொண்டு கண் நிறைக்க தடுமாறுகிறதோ அதுவே நல்லூழ் உணர்த்தும் வாழ்வு.
இந்த உணர்வுகளை நான் இந்த வரிகளில் கண்டுகொண்டேன் என்று சொன்னால் மிகையாகாது.
+++++++++++++++++++++++++++...
வெண்முரசு - நூல் ஆறு – வெண்முகில் நகரம் – 41 - by ஜெயமோகன்


அவனுடைய திகைத்த முகத்தை நோக்கி சிரித்தபடி “உமது வியப்பு புரிகிறது. இங்குள்ளவை அனைத்தும் நான் இயற்றுபவை என எண்ணுகிறார்கள். என் பெயர்சொல்லி செய்யப்படுபவை அனைத்திலும் நான் உள்ளேன் என்பது உண்மை. ஆனால் அச்செயல்களே நான் என்பவன் என்னை வந்தடைவதேயில்லை” என்றான் கிருஷ்ணன்.
++++++++++++++++++++++++++++++++++=